Visit Us
x

Give Us

God is using our church and ministry in a great way for His glory. You can be part of God's work by praying for our ministry and giving in any way possible. Thank you!

Kathmandu Baptist Church 'Ebenezer'

P.O. Box No. 166 Kathmandu, Nepal

ebenezer1983@gmail.com; thegurungs6@gmail.com

01-4-600-698; 9841-20-2110

Visit Us
x

Visit Us

Please feel free to come by and visit us. We would love to have you at one of our church services.

Here is our address and contact info:

Kathmandu Baptist Church 'Ebenezer'

Koteshwor, Kathmandu-35

01-4-600-698; 9841-20-2110

समय सन्दर्भ
Date: 2014-12-18
संविधान लेखन

पाल अहिले संविधान निर्माणको आतुरीमा छ। संविधान देशको मूल कानून हो जसको आधारमा नै देशका सबै कानून तथा ऐनहरू बन्ने हो। यसले समग्र देशलाई दिशानिर्देश गर्दछ। तसर्थ नेपालको संविधान निर्माणमा राष्ट्रिय तथा अन्तराष्ट्रिय चासो र ध्यान केन्द्रित बनेको छ। संविधान निर्माण क्रममा केही प्रमुख मुद्दाहरू देखिएका छन् जसले राजनीतिक, आर्थिक र सामाजिक पक्षलाई कुन ढाँचामा अघि बढाउने भन्ने नीतिगत दिशानिर्देश गर्दछ। तिनमा जनस्तरसम्म सबै भन्दा बढि प्रभाव पार्ने पक्ष सामाजिक हुन्छ। सामाजिक पक्षमा धर्मनिरपेक्ष बनिसकेको नेपाललाई निरन्तरता दिने कि पुनः अघिल्लो अवस्थामा पुर्‍याउने भन्ने मुद्दा सबैभन्दा पेचिलो बनिरहेको छ। राजनितिक वृत्तामा कमै बहस गरिने तर जनस्तरमा सबैभन्दा वेसी बहस हुने विषय पनि यही हो। धर्मनिरपेक्षता भन्नाले राज्यको निम्ति सबै धर्म बराबर रहन्छ भन्ने हुन्छ। वास्तवमा धर्म व्यक्तिले मान्ने हो राज्यले होइन। राज्यको निम्ति उसको सार्वभौम क्षेत्रमा बसोवास गर्ने तथा उसका नागरिकहरू सबैप्रति समान रुपले सम्मान गर्ने र सेवा गर्ने कर्तव्य रहन्छ। धर्म, जात, लिंगको आधारमा सेवा, सुविधा, व्यवहार तथा अन्य वितरणमा कुनै भेदभाव नराखी समान व्यवहार गर्नु एउटा सभ्य राज्यको कर्तव्य हुन्छ। तसर्थ धर्मनिरपेक्षता राज्यको एक सभ्य र विकसित नीति हुन्छ जसलाई आज विनि श्वमा क्रमिक रुपमा बुझिंदै आएको छ। अन्तरिम संविधान २०६३ ले धर्मनिरपेक्षता नीति अपनाएपछि सबै धर्म र समुदायले समानता र सामाजिक सद्भाव वृद्धि भएको पाइएबाट पनि यसको औचित्य पुष्टि हुन्छ। यस ८ वर्षे लामो अनुभव र सुखद स्थितिबाट पछि हट्दा सामाजिक सद्भाव बिथोलिन सक्ने र यसले राजनीतिक तथा आर्थिक रुपमा देशलाई खलबल्याउन सक्ने देखिन्छ। तसर्थ राज्यको यस नीतिलाई यथास्थितिमा रहन दिनु नै उचित र दूर्दर्शी हुने स्पष्ट हुन आउँछ।

फुट अनि जुट

फूट र जुट्नुमा शब्दान्तर रहेको छ। यसले शब्दान्तर मात्र होइन मतान्तर अनि परिणामन्तर सम्मको अर्थ राख्दछ। फुट्नु नराम्रो, जुट्नु राम्रो। फूटहरूको धेरै जसो कारण व्यक्तिगत हुन्छ। व्यक्तिको चाहना, सोंच, स्वार्थ आदिले फूटसम्मको कदमहरू उठेको हुन्छ। त्यसैले धेरै पटक फूटको औचित्य हुँदैन र नै देखिंदैन पनि। गालीगलौज, आलोचना, दोषारोपण विना फुट्नेहरू कमै हुन्छन्। तर जब ती कुराहरू अपुष्ट ठहरिन्छन् तिनको ताप, शक्ति, सामर्थ्य विस्तारै सेलाउँछन्, कमजोर बन्छन्। परिणामतः सर्वसाधारणले दुःख पाउछन्, धोका व्यहोर्छन्। औचित्यविनाका फूटहरू सधैं धोकापूर्ण र दुःखद हुन्छ। परमेश्वरका साँचा मण्डलीहरू मिलून्, प्रेमको संगति गरून् भन्ने परमेश्वरको इच्छा हो। धेरैजना आफूलाई विशिष्ट र भिन्न रहेको पुष्टि गर्न चाहान्छन्। तिनले सामान्य भन्दा सामान्य विषयमा पनि सहनशिलता, धैर्यता, सहिष्णुता अपनाउन सक्दैनन्। तिनले सामान्य कुरामै खरो विरोध गर्नुका साथै कठोरता प्रस्तुत गर्दछन्। फलस्वरुप सिक्न चाहानेहरू सिक्न पाउँदैनन्, ख्रीष्टको प्रेम बुझ्न पाउँदैनन्। तर सत्यता सधैं प्रेममा सिकाइन्छ। उनीहरूको व्यवहारले यस्तो लाग्छ, मानौं कि उनीहरू अनुग्रहमा होइन तर व्यवस्थामै जिइरहेछन्। औचित्यविहिन फूटहरूले व्यक्तिहरूलाई केही लाभ त देला तर पवित्र जनहरूले दुःख पाउँछन्, पवित्र जनहरूसंगको संगतिबाट ती वंचित हुन्छन्।

आलोचना र विरोध

आलोचना र विरोधको पनि नियम हुन्छ। सत्यको विरोध गर्नुहुँदैन। गलत न्याय गर्नुहुँदैन। अपुष्ट कुरामा चुप बस्नुपर्दछ। तर कतिले पहिला विरोध गर्छन्, पछिबाट बास्तविकता बुझेपछि चुप लाग्छन्। बिना अनुसन्धान अरुको खोइरो खन्नु, विरोध गर्नुले आफैं दोषी बनिन्छ भन्ने कुरामा हामीले हेक्का राख्नुपर्दछ। विवेकशुन्य भएर गरिएको परमेश्वरको सेवाकाईमा आशिष आउन सक्दैन, दीगोपन रहँदैन। आफ्नो पक्षमा धेरै वकालत गर्ने बानी पनि राम्रो हुँदैन। तपाईको विषयमा अरु नै बोलून् तपाई शान्त रहनूस्।

गंजागोल र हल्ला

गंजागोल र ठूलो आवाजमा गरिने हल्लाहरूले समाजमा ख्रीष्टिय मण्डलीहरू प्रतिको धारणामा आघात पुंगेको छ। बसमा कहिले काहिँ सुनिन्छ, ख्रीष्टियनहरू राम्रा हुन् तर सभाको समयमा बौलाउँछन्। आखिर यस्तो किन? १ कोरिन्थ १४ ले चेतावनी दिएकै हो, एकै चोटी बोल्दा मानिसहरूले बौलाएछ भन्छन् भनेर। सबै कुरा शान्त र विनम्रतामा शिष्ट रुपमा अघि बढाउँनुपर्दछ। किनकि परमेश्वर गोलमालका परमेश्वर हुनुहुन्न तर शान्तिका परमेश्वर हुनुहुन्छ।

गहुँ र सामा

यत्ति नै खेर देशमा झूटा शिक्षकहरूको बिगबिगी पनि छ। घर घरमा बाइबल बोकेर पुग्ने फेरि ख्रीष्ट्रियनकै विरोध गर्दै हिंड्ने। यो कस्तो विडम्बना! ख्रीष्ट येशूमा विश्वास गर्नेले मुक्ति पाएका छैनन्, मुक्ति केवल आङसाङ होङमामा मात्र छ भन्ने वकालत कुन आधारमा भएको हो, बुझिसक्नुछैन। स्वर्गमुनि मानिसहरूको बीचमा अरू कुनै नाम दिइएको छैन, जसद्वारा हामीले मुक्ति पाउनुपर्दछ। उक्त नाम नै येशू ख्रीष्ट हो जसद्वारा हामी मुक्ति पाउँदछौं (प्रेरित ४:१०,१२)। एक ताका नेपाली मण्डलीहरूलाई यो नयाँ समूहको विषयमा ज्ञान थिएन। त्यसैले सर्वसाधारण विश्वासीहरूलाई मण्डलीहरूले यस समूहको विषयमा सचेत गराउने काम भएको थिएन। फलस्वरुप ठूलै संख्यामा नयाँ आगन्तुकहरू, नयाँ विश्वासीहरू यस समूहको शिकार बने। अहिले लगभग प्रत्येक ख्रीष्टियन परिवारले यस समूहलाई सजिलै चिन्छन् र उनीहरूको गलत शिक्षाको सामना गर्दै घरमा प्रवेश दिंदैनन्। त्यत्ति मात्रै होइन यस समूह सियोन जसले आफूलाई परमेश्वरको मण्डली भन्दछन् (वास्तवमा होइन), बाट क्रमिक रुपमा मानिसहरू निस्केर ख्रीष्टियन मण्डलीतिर आइरहेका छन्। यसरी सत्यतामा आउनु, फर्कनु खुशीको कुरा हो। किनकि यस मार्ग सामा मार्ग हो भन्ने पुष्टि भइसकेको छ। सामा मार्ग अनुसार समूह वा शिक्षा साँचो ख्रीष्टियनहरूको संगसंगै अघि बढ्न र तिनलाई ह्रास बनाउने लक्ष राख्दछ। मानिसहरू सुतेका बेलामा उनको शत्रु आयो, गहुँका बीचमा सामा छर्‍यो र गयो। दुबैलाई बाली काट्ने समयसम्म सँग-सँगै बढ्न देओ। न्यायको दिनमा तिनलाई तब बिनाशको भाग दिइनेछ, साँचो ख्रीष्टियनहरूलाई भने अनन्त राज्यमा लगिनेछ। (मत्ती १३:२५,३०)
परमेश्वरलाई धन्यवाद होस्। उहाँ असल हुनुहुन्छ र हामीप्रति असल गर्नुभएको छ। मेरो खुट्टा सम्म ठाऊँमा उभिन्छ; सभाहरूमा म परमप्रभुलाई धन्यको भन्नेछु। (भजन संग्रह २६:१२)। तर केवल उहाँको अनुग्रहले (१ कोरिन्थी १५:१०)। आमेन, आमेन।

पा. यू. जे. गुरुङ





The BaptistTop1000.com

समुद्रमाथिको हिँडाइ
Date: 2014-12-06
यस संसारमा हुँदा येशू ख्रीष्टले अनेकौँ आश्चर्य कामहरु गर्नुभयो। धेरैपल्ट आश्चर्य कामहरुद्वारा येशूले आफ्ना चेलाहरुलाई शिक्षा सिकाउनुहुन्थ्यो। येशूका यस्ता उदेकलाग्दा आश्चर्य कामहरु मध्ये एक मत्तीको १४:२२-३३ मा पाइन्छ। बाइबलको यो खण्डमा प्रभु येशू समुद्रमाथि हिँड्नुहुन्छ। चेलाहरु समुद्रको बीचमा एउटा डुङ्गामा थिए, र येशू उनीहरुकहाँ पानीमाथि हिँड्दै आउनुहुन्छ। यति बेला रातको समय थियो र समुद्रमा ठूलो बतास र आँधीबेरी चलिरहेको थियो। जब उनीहरुले येशूलाई पानीमाथि हिँडिरहेको देखे, उनीहरुले ठाने कि उहाँ भूत हुनुहुन्छ। उनीहरुले कहिल्यै पनि एक मानिसलाई पानीमाथि हिँडेको देखेका थिएनन्। तर जब चेलाहरुले पानीमाथि हिँड्ने व्यक्ति येशू हुनुहुन्छ भनी थाहा गर्छन्, तब पत्रुस पनि पानीमाथि हिँड्न चाहान्छन्। अनि येशू ख्रीष्टले उनलाई समुद्रमाथि हिँड्न अनुमति दिनुहुन्छ। मत्ती १४:२९ ले भन्दछ, अनि उहाँले भन्नुभयो, आऊ! अनि डुङ्गाबाट उत्रेर पत्रुस येशूकहाँ जानलाई पानीमाथि हिँडे। यो अति गजबको अनुभव थियो पत्रुसको लागि। सायद उनी पानीमाथि हिँड्ने पहिलो मानिस थिए। तर जब उनले हुरी बतासलाई देखे, उनी डराए र डुब्न थाले।
यो घटनाबाट हामी केहि सत्यताहरु सिक्न सक्छौँ। हाम्रो जीवनमा परमेश्वरले आश्चार्य कामहरु गर्न चाहानुहुन्छ। यदि तपाई विश्वासी हुनुहुन्छ भने उहाँले तपाईको जीवनमा पहिलो आश्चार्य काम गरिसक्नुभएको छ। त्यो आश्चार्य कामचाहिँ हामीलाई अनन्न मृत्युबाट अनन्त जीवनमा सार्नु थियो। मानिसको सोच विचारमा असम्भव देखिने कुराहरु परमेश्वरको लागि सम्भव छन्। हुरी बतास चलिरहेको डरलाग्दो समुद्रमा हिँड्नु त परै जाओस् एउटा सानो तलाउमा हिँड्न एक मानिसको लागि असम्भव छ। हामी पानीमाथि हिँड्न कदापि सक्दैनौँ। तर परमेश्वरमा सबै कुराहरु सम्भव छन्। सायद तपाईको जीवनमा कठिनाइ र असम्भव परिस्थितीहरु आएका छन् होला। तपाईले सोच्नुहोला कि त्यो परिस्थितीलाई पार गर्न असम्भव छ। तपाईले भन्नु होला मेरो जीवनमा ठूलो समुद्र खडा भएको छ र त्यसलाई पार गर्न सकिन्न। तर म तपाईलाई भन्न चाहान्छु परमेश्वरको लागि केहि पनि असम्भव छैन (लुका १:३७)।
जब हामी हाम्रो जीवनका कठिन समुद्रहरुमा आइपुग्छौँ, हरेश खाई निराश हुनुको साटो आश्चार्य कामहरु गर्न सक्ने परमेश्वर तर्फ हेरौँ। पत्रुसलाई जस्तै उहाँले हामीलाई पनि भन्नुहुनेछ, आऊ!। अनि उहाँको शक्तिद्वारा पत्रुस जस्तै हामीहरु त्यो समुद्रमाथि हिँड्नेछौँ। हाम्रा जीवनका महा-सागरहरु पार गर्न केवल विश्वासको आवश्यकता छ। के तपाईको जीवनमा आज समुद्रहरु छन्? सायद स्वास्थ्यको क्षेत्रमा होला, या आर्थिक क्षेत्रमा। आँधीबेहरीलाई शान्त पार्ने परमेश्वरको शक्तिद्वारा तपाईको जीवनको जस्तो सुकै समुद्रहरु पनि पार गर्न सकिन्छ, मात्र उहाँमाथि भरोसा गर्नुहोस्। के तपाई समुद्रमाथि हिँड्न चाहानुहुन्छ? परमेश्वरलाई हेर्नुहोस्!
जब पत्रुसले आफ्ना आँखाहरु येशूबाट हटाएर आफ्नो वरिपरिको तेज बतास र डरलाग्दा छालहरुमा लगाउँछन्, तब उनी डुब्न थाल्छन्। मत्ती १४:३० मा यसरी लेखिएको छ, तर तेज बतास देखेर तिनी डराए; र डुब्न लाग्दै गर्दा तिनी यसो भन्दै चिच्चाएः हे प्रभु, मलाई बचाउनुहोस! शिक्षा यहि हो आफ्नो वरिपरिका समस्याहरु र प्रतिकुल परिस्थितिहरुलाई देखेर हतोत्साहित हुनुको साटो, परमेश्वरमा हाम्रो आँखाहरु लगाऔँ। जब हामी हाम्रा आँखाहरु येशू ख्रीष्टबाट हटाउछौँ, तब हामी डुब्न थाल्नेछौँ। तपाईको आँखाहरु आज कहाँ लगाइएका छन् येशू ख्रीष्टमाथि या हुरीबतासमाथि?
हामी हरेको जीवनमा कठिनाइका समुद्रहरु छन्। हामीहरु या त समुद्रमाथि हिँडिरहेका छौँ, या त डुब्दै छौँ। के तपाई आज समुद्रमाथि हिँड्दै हुनुहुन्छ या डुब्दैहुनुहुन्छ? परमेश्वरलाई धन्यवाद होस कि हामीहरु समुद्रमाथि हिँड्न सक्छौँ!

- आदर्श गुरुङ


मुक्तिको जहाज
Date: 2014-12-18
विश्व भ्रष्टतामा चरम थियो (उत्पत्ति ६:१-१२)। विश्वासी अविश्वासी वीचका अलगपनताका पर्खालहरू ध्वस्त हुनु (६:१,२); मानिसका विचार, कल्पनाहरू केवल खराब हुनु (६:५), मानिसहरूको दूष्टता ज्यादै बढ्दै जानूले (६:५,१२) पृथ्वीको अवस्था परमेश्वरबाट विराना भएको थियो। परमेश्वरले मानिसलाई आफ्नो महिमाको निम्ति (यशैया ४३:७), उहाँसंगको सँगतिको निम्ति (उत्पत्ति ३:८) र उहाँको उद्देश्यको निम्ति (कलस्सी १:१६, प्रकाश ४:११) सृष्टि गर्नुभएको हो। तर मानिसले परमेश्वरलाई महिमा दिएनन् नता उहाँलाई धन्यवाद नै दिए (रोमी १:२१)। पाप ढोकैमा ढुकि बस्ने (उत्पत्ति ४:७) ज्यादै दु:खद (उत्पत्ति १८:२०) वास्तविकता हो। यसलाई ढाक्न सकिंदैन (गन्ती ३२:२३; हितोपदेश २८:१३) जो विनाशको कारक (हितोपदेश १३:६) हो। पाप हृदयमा नै खोपिएको हुन्छ (यर्मिया १७:१)। पाप देखाउनकै निम्ति व्यवस्था दिइएको हो (रोमी ३:१९,२०)। सबै युगका सबै मानिसहरू पापी हुन् (उत्पत्ति ६:१२; भजन संग्रह १४:३; ५३:२,३; यशैया ५३:६; रोमी ३:१०,२३)। मानिसको सृष्टि हुनुमा परमेश्वरको उद्देश्य पूरा भएन। उहाँले यस कुरामा पछुताउ गर्नुभयो (६:६) र मानिसलाई नष्ट गर्ने निर्णय गर्नुभयो।

प्रायोजित मुक्ति
परमेश्वरले नूह र उनको परिवारलाई वचाउन अग्रणी भूमिका खेल्नुभयो (६:१३)। परमेश्वरले नूहको परिवारलाई बचाउन एउटा जहाज निर्माणको योजना बनाउनुभयो (६:१४-२२)। परमेश्वरले नूहको परिवारलाई अनुग्रहद्वारा वचाउनुभयो। नूह पनि पापी थिए तर उनले परमेश्वरबाट अनुग्रह पाए। उनी धर्मी ठहरिएको कारण उनले परमेश्वरमा विश्वास गरे (२ पत्रुस २:५)।

अनुग्रहबाट मुक्ति
मुक्ति परमेश्वरको अनुग्रहबाट प्रवन्ध गरिएको हो। उहाँले मानिसहरूको मुक्तिको निम्ति निर्दोष र निष्कलंक थुमाको रगतको प्रवन्ध गर्नुभयो (१ पत्रुस १:१९-२१)। आज हामीहरू पनि नूहकै दिनका जस्तै खराव समयमा जिइरहेका छौं र क्रोधका लायक छौं। तर परमेश्वर जो दया गर्नमा धनी हुनुहन्छ आफ्नो महान प्रेमको कारणले अनुग्रहद्वारा मुक्तिको प्रवन्ध गर्नुभयो (एफिसी २:४-७)। परमेश्वरको क्रोधबाट बचाउन ख्रीष्ट शुरक्षाको जहाज हुनुहुन्छ।

विश्वासद्वारा धार्मिकता
परमेश्वरले नूहलाई आउन लागेको न्यायको विषयमा प्रकाश पार्नुभयो। नूहले परमेश्वरको वचनमा विश्वास गरे। विश्वासैद्वारा नूहले आफू र आफ्ना परिवारको उद्धारको निम्ति जहाज तयार पारे (हिब्रू ११:७)। हामीहरूले पनि परमेश्वरको वचनमा विश्वास गर्नुपर्दछ। परमेश्वरले आफ्नो पुत्रको विषयमा गवाही दिनुभएको छ
(१ यूहन्ना ५:९-१०)।

मुक्ति केवल येशू ख्रीष्टमा
जहाजमा प्रवेश गर्ने ढोका एउटै मात्र थियो। येशूले भन्नुभयो, उहाँ नै ढोका हुनुहुन्छ (यूहन्ना १०:९)। साथै उहाँले भन्नुभयो कि उहाँ नै बाटो, सत्य र जीवन हुनुहुन्छ (यूहन्ना १४:६)। येशू बाहेक उद्धारकर्ता अर्को कोही छैनन् (प्रेरित ४:१२)।
मानिसले सुसमाचारमा दिन सक्ने प्रतिकृया स्वरुप मुक्तिका निम्ति आफ्नो पापबाट पश्चात्ताप र प्रभु येशू ख्रीष्टमाथि विश्वास गर्न सक्दछन् (प्रेरित २०:२१, हिब्रू ६:१, मर्कूस १:१५, प्रेरित २६:२०)। ग्रीक शब्द मेन्टानोयो बाट अनुदित शब्द पश्चात्तापको अर्थ मनको परिवर्तन हो (लूका १५:११-२४,
१ थिस्सलोनिकी १:९, २:१४, लूका १३:१-५)। मानिसहरूले असल कामहरू गरेर, धर्मकर्म गरेर, वा पुरानो नियमको ब्यवस्थालाई पालन गरेर मुक्ति पाउन सक्दैनन् (रोमी ३:१०-२०; एफिसी २:८-९)। मानिसहरूले विश्वास र असल काम दुवैमा भरोसा गरेर मुक्ति पाउन सक्दैनन्, साथै पुरानो नियमको ब्यवस्थामा र प्रभु येशूको अनुग्रहको दान दुवैमा भरोसा राखेर पनि मुक्ति पाउन सक्दैनन् (रोमी ४:१३-१६; ११:६; प्रेरित १५:१०-११; १३: ३८-३९; गलाती २:१६; ३:१०-१३)। मुक्तिका प्रतिफल र आशिषहरू अनन्त र शुरक्षित हुन्छन्। यसैकारण मुक्ति पाएको मानिसले आफ्नो मुक्ति गुमाउन सक्दैन (यूहन्ना ३:१६,१८,३६; ६:३७-४०; १०:२७-३०; रोमी ८:१, ३८,३९; १ कोरिन्थी १:४-८; ३:१३-१५; एफिसी १:१२-१४; ४:३०; कलस्सी ३:१-४; १ पत्रुस १:५)। मुक्ति पाएकाहरूमा जीवनको परिवर्तन देखिन्छ। ती विश्वास र आज्ञा पालनमा लागिरहन्छन् (यूहन्ना १०:२७; २ कोरिन्थी ५:१७; एफिसी २:१०; १ यूहन्ना ३:२,३)।

ख्रीष्टमा पूर्ण शुरक्षा
नूह र उनको परिवारलाई जहाजमा पूर्ण शुरक्षा थियो। परमेश्वर उनीहरूका साथमा हुनुहुन्थ्यो। १ वर्षपछि नूह र उनको परिवार अनि साथमा रहेकाहरू सकुशल बाहिर निस्के (उत्पत्ति ८:१८-१९)। ख्रीष्टमा हुनेहरू पूर्ण सुरक्षित छन् (यूहन्ना १०:२७-३०)।
परमेश्वरलाई महिमा र धन्यवाद
जहाजबाट बाहिर निस्केपछि नूहले आफ्ना परिवारका साथ परमेश्वरलाई होमवलिद्वारा धन्यवाद चढाए (८:१९-२०)। हरेक कुरामा धन्यवाद चढाउनु परमेश्वरको इच्छा हो (१ थिस्सलोनिकी ५:१८)। उहाँलाई आफ्ना उब्जनीबाट आदर गर्नु असल कुरा हो (हितोपदेश ३:९,१०)।

परमेश्वरको आशिष
परमेश्वरले भूमिलाई श्राप नदिने निर्णय गर्नुभयो। पृथ्वी रहेसम्म यसका समय, मौसम, प्रकृयालाई निरन्तरता दिइनेछ। जलप्रलयद्वारा पृथ्वीको पर्यावरण, बनस्पति, जीवजन्तु लगायतलाई नष्ट गर्ने कार्य फेरि दोहोरिने छैन। परमेश्वरले नूह र तिनका छोराहरूलाई आशिष दिनुभयो (उत्पत्ति ९:२१-१०:१)।
वृद्धि
अधिकार
शुरक्षाको प्रत्याभूति
वाचाको प्रमाण

ख्रीष्ट येशूले महान आज्ञा दिनुभएको छ जस अनुसार सत्यताको क्षेत्राधिकार विस्तार र शुरक्षाको प्रत्याभूति दिइएको छ (मत्ती २८:१८-२०)। यी सबै कार्य केवल परमेश्वरको सामर्थ्यले गरिन्छ (प्रेरित १:८;
जकरिया ४:६; १ कोरिन्थी १५:१०)।

पा. यू.जे. गुरुङ

अमेरिकामा सेवाकाई
Date: 2014-07-06
एवेनेजर चर्चका एक सदस्य आदर्श जंग गुरुङ संयुक्त राज्य अमेरिकाको टेनेसी राज्यमा अवस्थित क्राउन कलेजमा स्नातक तहमा थियोलजी तथा कम्प्युटर विषयमा अध्ययनरत रहेका छन्। नीजको अध्ययन तथा कृयाकलापहरूको प्रतिवेदनहरू व्यक्ति स्वयं, कलेज तथा आवद्ध संस्था मार्फत आईरहेका छन्। यस समय सम्मका नीजको पढाई तथा तालिमहरू उत्कृष्ट रहेको प्रतिवेदन आइरहेको छन्। नीजले आफ्नो तेस्रो वर्षको पढाइ सफलतापूर्वक सम्पन्न गरी अन्तिम वर्षको पढाईको निम्ति तयार भइरहेको अवस्था छ। यसै गर्मी विदाको अवसरमा नेबोरहुड बाइबल टाइमसंग आवद्ध भई संयुक्त राज्य अमेरिकाका विभिन्न राज्यमा रहेका इन्डेपेन्डेन्ट व्याप्टिस्ट चर्चहरूका युवा तथा बयस्कहरूलाई सिकाउने कार्यक्रमहरूमा नीज तथा उक्त कलेजका अन्य विद्यार्थीहरू सहभागी भइरहेका छन्। जस अनुरुप केही हप्ताको तालिम पछि सर्वप्रथम ग्राण्ड प्रेरी ब्याप्टिस्ट चर्च, टेक्सासमा आदर्शको समूहले त्यस चर्चका युवा तथा वयस्कहरू विच बाइबल अध्ययन तथा विशेष सभामा अगुवाई गर्ने तथा सिकाउने कार्य सम्पन्न गर्‍यो। उक्त कार्यक्रममा ८० युवाहरूको सहभागीता रहेको थियो। जसमा १ दर्जन युवाहरूले येशू ख्रीष्टलाई ग्रहण गरेका थिए। त्यसरी नै वेस्टगेट ब्याप्टिस्ट चर्च, ओरेगनमा नीजको समूहले दुई हप्ता बिताएका थिए। यस चर्चमा संचालन गरिएको युवा तथा बयस्क सभामा ३०० युवाहरूको संलग्नता थियो भने २३ जनाले येशू ख्रीष्टलाई ग्रहण गरेका थिए। यस हप्ता उही समूह फस्ट ब्याप्टिस्ट चर्च, एलिनोइसमा कार्यक्रम चलाईरहेका छन्। यसरी नै अन्य समूहहरू संयुक्त राज्य अमेरिकाका विभिन्न राज्यहरूमा अनि बाहिरी देशहरूमा कार्यक्रमहरू चलाईरहेका छन्। प्रार्थना गरौं कि यी युवाहरूका यी महत्वपूर्ण सेवाहरूमा परमेश्वरले प्रशस्त आशिष दिनुभएको होस्।

धैर्यकी नमूना विष्णु कुमारी घिमिरे
Date: 2014-12-18
परापूर्वकालको चलनचल्ती अनुसार सानै उमेरमा विवाह भई पराई घर गएपछि तीन भाईको संयुक्त परिवारमा जेठी वुहारीको रुपमा भित्रिनुभएपछि सासू-ससुरा, देवर, नन्द भएको ठूलै जमातको परिवारको निम्ति भात-भान्सा, चुल्हो-चम्को, मेला-पात घाँस-दाउरा गर्न देखि लिएर वस्तु-भाउको जम्मै काम मेरै आमाले भ्याउनु पर्दा उहाँलाई निकै कठिन र सास्ती हुने गर्थ्यो। त्यसमा पनि बुबाले घरको काममा कुनै सहयोग नगर्ने, अल्छि र गाउँ डुलुवा हुनाले अझ आमाको जीवनमा दुःखमाथि दुःख थपिएको थियो। बन-जंगलमा गएर गाईबस्तुको लागि घाँस-दाउरा ल्याएर घरमा आइपुगेपछि त्यो जहान परिवारको निम्ति १२ माना भात पाक्ने ठूलो भाँडामा भात पकाएर सबै परिवारलाई भातको भाग लगाउँदा लगाउँदै आफ्नो निम्ति भाग नपुग्दा भोको पेटमा १२ हाते पटुका कसेर फेरि मेला-पात, बस्तु-भाउ फुकाएर कामतिर लाग्नु पर्थ्यो। समयको गतिसंगै देवरहरूले पनि देवरानीहरू भित्र्याएपछि मेरी आमालाई कामको बोझले झन शिथिल बनायो। देवरहरू मेहनति र जाँगरिला, तर आफ्नो श्रीमान भने अल्छि र काममा वास्ता नराख्ने भएकोले मेरो बुबालाई आफू भन्दा मुनिका भाइहरूले हेप्ने, गाली गर्ने र आमालाई घरको सबै काम थुपार्ने गर्नाले मेरो आमाको जीवनै खल्लो र तीतो भइरहेको थियो। त्यसपछि मेरी आमाले त्यत्रो परिवारमा बसेर आफ्नो हड्डी खियाएर काम गरेर केही उपाय नहुने देखेर आफ्ना ससुरासंग बुबाको भागमा आउने अंश मागेर आफ्ना लालाबाललाई काखी च्यापेर हिँड्न सक्नेलाई अघि-पछि लगाउँदै सिन्धुलीबाट रौतहट जिल्लाको मंगलपुरमा बसाई सर्नुभयो, जहाँ मेरो जन्म भएको थियो। म जन्मेपछि सिकिस्त विरामी भई वाँच्ने आशा नदेखिएकोले र त्यहाँका छिमेकीहरूले पनि यहाँ तिम्रो छोरालाई बोक्सीहरूले खान आँटेका छन्, त्यसकारण यहाँबाट तिम्रो छोरालाई लिएर अर्को ठाऊँमा सरिहाल भन्ने सल्लाह दिएपछि मेरो बुबा र आमाले फेरि त्यहाँबाट पनि विरोलोले बच्चा सारे जस्तो आफ्ना बाल-बच्चा, पोका-पन्तुरा बोकेर धनुषा जिल्ला तुल्सी गा.वि.स.मा सर्नुभयो। त्यत्तिखेर म सायद आमाको काखमा हुर्कँदै थिएँ हुँला। म भन्दा अगाडीका दिदी हुर्की-बढी पराई घर गईसक्नु भएको थियो र सबभन्दा अगाडीको सन्तानको रुपमा जेठो दाजु हुनुहुन्थ्यो। आमा-बुबाको अघिल्लो सन्तानको रुपमा जेठो छोरा भएकोले केही आशा थियो। तर दुर्भाग्य भनौँ या समयको नियति, आफ्नो जेठो-बाठो, जान्ने-सुन्ने छोरा ३-४ दिन घरवाट बाहिर जाने, घरमा नआउने, जुवा खेलेर हारेपछि घरमा भएको जाय-जेथा, वस्तु-भाउ फुकाएर लैजाने, आमा-बुबाले रोक्न-छेक्न खोजेमा तिनै जुवाडेहरूलाई उठाएर मार्ने धम्की-त्रास देखाउने भएपछि आमाको मन छिया-छिया भएर आउँथ्यो, वर्षाको खहरे-भेल उर्लेजस्तै मन उर्लेर आउँथ्यो। मन थाम्न नसकेर कति पटक जीवन समाप्त पार्ने कोसिस गर्नु भयो होला। त्यस्तै क्रममा मलाई अलि-अलि याद छ, मेरी कान्छी बहिनी सानै थिई, त्यति खेर वेलुकाको ४ बजेको हुँदो हो, आमाले मलाई र बहिनीलाई एकातर्फ लगाउँदै करिब आधा घण्टाको बाटो जंगलमा पुगेपछि हामीलाई त्यहिँ राख्नुभयो र विह्वल भएर रुनुभयो। अनि मैले आमालाई अबोध प्रश्न गरें, आमा हामी कहाँ जाने? हामी किन यहाँ आएको? तर आमाको आँखाबाट बलिन्द्र धारा आँशु खसिरहेको थियो। आमाले केही जवाफ दिनुभएन, केही समय बितेपछि आफ्नो मन आफैंले बुझाएर हामीलाई घर फर्काएर ल्याउनुभयो। घरमा आउँदा त्यही घरमा भएका गाइबस्तुले आमालाई खोजिरहेका थिए। यसरी बढो दुःखद र अशान्तिको पीडा भोग्दै आमाको जीवन व्यतित भइरहेको थियो। यता दाईको व्यवहारमा भने कुनै सुधार थिएन। अनि हेर्दाहेर्दै, बुबा-आमाले दुःख गरेर जोडेको खेतवारी र घर क्रमिक रुपले दाईले जुवामा खाल थापेरै सखाप बनाएपछि सुकुम्बासी नै भयौं। शायद परमेश्वरलाई नभेट्नु थियो भने मेरो आमाको जीवनमा उसवेला नै पूर्णविराम लाग्थ्यो होला। तर पनि अनेकौं शारीरिक र मानसिक प्रताडना सहेर आमा मृत्युमाथि विजयी बन्नु भयो। त्यसपछि समय र परिस्थितिसंग लडाईं गर्दै अघि बढ्ने क्रममा म पनि किशोरावस्थामा पाइला टेक्दै थिएँ र आमाले बढो दुःखसंग मलाई कक्षा ५ सम्म पढाउनु भयो। त्यसपछि म कामको सिलसिलामा घरेलु कामदारको रुपमा काठमाडौं आएँ।

त्यसपछि आमा-बुबा पनि त्यहाँ वसेर गुजारा नहुने भएपछि २०४४ सालमा काठमाडौं आउनु भयो र काठमाडौंको डल्लु-चागलमा डेरा लिई बस्नुभयो। त्यसपछि त्यहाँ ऊनी धागो कताई हुन्थ्यो। मनभरि भारी पीडा र वेदना भएपनि जीवन गुजारा गर्न त्यही ऊनी धागो कताइले साथ दिईरहन्थ्यो। आमा चर्खा चलाएर धागो बनाउनु हुन्थ्यो, बुबाले धागो डल्ला पार्ने वा लाछी बनाउने गर्नुहुन्थ्यो। यसरी दिन-घण्टा महिना-वर्ष वित्दै थियो। यसरी ऊनी धागो कात्ने काम घर-घरमा गर्ने भएपनि धागो बनाएर लाछी तयार पारेर बुझाउने ठाउँ भने प्रायः एकै ठाऊँमा हुने भएकोले त्यहाँ थुप्रै दिदीबहिनीहरूसंग चिनापर्ची हुने गर्थ्यो। त्यही चिनापर्ची हुनेक्रममा रमा दिदीसंग चिनापर्ची भयो। एकदिन रमा दिदी र अन्य दिदीबहिनीहरू मण्डली जान भनी निस्कनु भएपछि मेरी आमाको मनमा पनि कौतुहुलता बढेछ र सोधिखोजि गर्नुभएछ। अनि रमा दिदीले पनि आफूहरू चर्च जान लागिरहेको कुरा बताएछ। साथै चर्चमा साँचो परमेश्वरको वचन सुन्न पाइने, शान्ति, आनन्द अनि मुक्ति पाइने कुरा बताएछ। आमाले पनि बर्षौ देखि त्यही शान्ति र आनन्दको खोजीमा भौंतारिरहनु भएको थियो। तर अज्ञानताको कारणले भेट्न सक्नु भएको थिएन। रमा दिदीको कुरा सुन्ने बित्तिकै आमाले म पनि जान्छु परमेश्वरकहाँ भनी संगै साथ लाग्नु भयो। अनि धेरै अघि देखि जे खोजिरहनुभएको थियो उहाँले त्यही पाउनु भयो। अनि चिन्ता बोझ भारी बिसाउने ठाउँ भेट्नु भयो (मत्ती ११:२८)। त्यसपछि दिदीबहिनीहरूसंग लगातार मण्डली जान थाल्नुभयो र आफ्नो अज्ञानताको पापहरू देखि पश्चात्ताप गरी प्रभु येशू ख्रीष्टलाई आफ्नो प्रभु र मुक्तिदाताको रुपमा ग्रहण गर्नुभयो। अनि निरन्तर रुपमा सेवा-संगतिमा लागिरहनु भयो। तब मेरी आमालाई कुनै कुराको चिन्ता-फिक्री रहेन। तर सबै कुरामा निश्चिन्त भई परमेश्वरमा धन्यवादी जीवन विताउँदै, अघिका रोग-बिमार र पीडाले पिल्सिएको शरीरको बेपर्वाह गर्दै प्रभु येशू ख्रीष्टमा दृढ विश्वाससाथ अघि बढ्नु भयो। यसै क्रममा मेरी आमाको शरीर पनि धेरै रोग-विमारबाट शिथिल भई धेरै कमजोर भएको थियो। तापनि परमेश्वरको अनुग्रहले उहाँ जिउनु भएको थियो। मेरी आमा धेरै पटक बेहोश हुँदै लड्ने, फेरि केही समय पछि ठीक हुने गर्नुहुन्थ्यो। उहाँको दुर्वलतामा परमेश्वरको अनुग्रह प्रशस्त थियो। अन्ततः उहाँले अनन्त विश्राम लिनुभयो। शायद यही दिनको निम्ति अनेकौं दुःख-कष्ट, वेदना छाती भरि बोकेर कैयौं पटक जीवन देखि विरक्तिएर यो नाशवान शरीरमा अविनाशी आत्मालाई जोगाइराख्नुभयो। परमेश्वरलाई धन्यवाद होस्।

नीर घिमिरे

 

 

 

उत्साहजनक ईशाई लेख रचनाहरुका लागि 'एनोन पत्रिका' नियमित रुपमा पढ्नुहोस्!

आराम सुनुवारः
धर्मशास्त्र र धर्मको नाममा हिन्दू धर्मभन्दा अरु मलाई थाहा थिएन... येशू ख्रीष्ट यस संसारका पाप उठाइलैजानुहुने परमेश्वरको थुमा(मुक्तिदाता) हुनुहुँदो रहेछ। बाइबल धर्मशास्त्र जिउँदो परमेश्वरको अद्वितीय र अकाट्य वचन रहेछ
मीना गुरुङः
कहिले हाँसो कहिले रोदन भने झैं मेरो जीवनमा पनि भयो... उहाँमाथि विश्वास गरेर मुक्ति र शान्ति पाइन्छ भन्ने कुरा हृदयदेखि नै बुझेँ र मैले येशूलाई मेरो मुक्तिदाता भनी साँचो रुपले ग्रहण गरेँ। परमेश्वरबाट साँचो शान्ति र मुक्तिको अनुभव गरें
यू. जे. गुरुङः
म एक बरालिएको भेडा थिएँ... मैले पूर्ण संतुष्टि येशू ख्रीष्टमा पाएँ। मैले बाल्यकालदेखि खोजिरहेको पूर्ण शान्ति पाएँ... सुविवेकमा सेवा गर्न पाइरहेछु मेरा मालिक येशूको

 

एवेनेजर

"...परमप्रभुले यहाँसम्म सहायता गर्नुभएको छ।" १ शमुएल ७:१२

 

 

CREDIT

Designed and Developed

by Adrex Studio.